Hoofdstuk 9                                                         De Langzame weg

Monsterverbond

We kunnen er van uitgaan dat niet ieder land in de wereld tegelijk zal overschakelen op een geldvrije samenleving. Het is wel praktischer voor de oplossing van allerlei problemen in de wereld om als planeet in zijn geheel over te stappen op een geldvrij systeem. Misschien worden alle planeetbewoners door een bepaalde niet voorziene omstandigheid vroeg of laat gedwongen zonder geld te leven. Dan zullen mensen snel de noodzaak inzien passende maatregelen te nemen. Tot die tijd moeten mensen door eigen inzichten besluiten om een geldvrije samenleving in te voeren. Het is echter in het kader van de persoonlijke vrijheid ongewenst om mensen te dwingen geldloos te leven. Het is beter als iedereen zelf inziet dat dit een betere weg is om te bewandelen. Daarom is het ook mogelijk dat een geldvrije samenleving wordt ingevoerd naast de huidige kapitalistische samenleving. Op dit moment kennen mensen geen keuze tussen kapitalistisch leven en geldvrij leven. Het zou aldus een teken van vooruitgang zijn als mensen deze keuze wel geboden krijgen.

Ontsiering door reclame

De transitiemaatregelen kunnen dan allemaal worden ingevoerd en de mensen werken rond de 15 uur om de samenleving draaiende te houden. Binnen het concept van het monsterverbond tussen kapitalistisch en geldvrij leven hebben mensen de keus om hun werkweek aan te vullen door 25 uur voor kapitalistische bedrijven te werken. Men kan de verhoudingen tussen het gvs-werk en het kapitalistische werk misschien eerst als 5-35 invoeren, dan opvoeren naar 10-30 en 20-20. Het doel is dan dat uit eindelijk men maximaal 20 uur voor de GVS werkt, wat genoeg is om iedere bewoner in zijn bestaan te voorzien, en daarnaast de vrije keus heeft om voor een baas of zelfstandig te werken in ruil voor pecunia. Dat is ook in het voordeel van de bedrijven. Omdat mensen geen huur betalen en geen loonbelasting en geen geld hoeven uit te geven om eten te kopen, kunnen de lonen in een monsterverbondland kunnen relatief lager worden gehouden dan in een volledig kapitalistisch land. Er blijven winkels bestaan waar niet gratis luxeproducten kunnen worden verkocht. Het is wel wenselijk dat reclame verboden wordt omdat reclame teveel de uiterlijke wereld ontsiert en de innerlijke wereld verstoort. Het is uiteraard altijd een mogelijkheid om maatregelen op geleidelijke schaal in te voeren. 

Eetbare gewassen

Het monsterverbond tussen kapitalisme en geldvrij zal misschien tijdelijk bestaan op plekken in de wereld. Dat moet de toekomst uitwijzen. Maar het is in deze situatie niet de bedoeling dat het kapitalistische stelsel voor de volledige 100% wordt heringevoerd. Eerder wordt de geldvrije samenleving 100% ingevoerd. In een monsterverbondland is het de bedoeling dat mensen kunnen leven zonder geld. Overal worden moestuinen aangelegd, notenbomen en vruchtenbomen aangelegd. De bevolking wordt onderwezen in het onderscheiden van eetbare gewassen. Men hoeft niet naar winkels te gaan om producten te kopen, maar kan deze vinden in bossen, parken en langs de kant van de weg. Het onderwijs heeft een belangrijke taak in landen waar geheel of gedeeltelijk een geldvrije samenleving wordt ingevoerd. Door mensen te onderwijzen welke gewassen eetbaar zijn, en hoe producten langer houdbaar worden gemaakt zijn mensen niet afhankelijk van bedrijven. Deze onafhankelijkheid is een belangrijke kwalitatieve stap voorwaarts.

Fluoride

In kapitalistische democratieŽn is men afhankelijk van bedrijven en daar schuilt het grote gevaar in dat mensen door bedrijven telkens sterker afhankelijk worden gemaakt. De technieken die hiervoor worden gebruikt zijn onder andere het toedienen van supplementen in producten die mensen nog meer afhankelijk maken. Een voorbeeld hiervan fluoride, een bijproduct van kerncentrales. Wie fluoride inneemt zal zich meegaand met de autoriteit opstellen. Fluoride-gebruikers protesteren niet of nauwelijks. Fluoride is een stof die het gedrag beÔnvloed, en zou derhalve verboden moeten zijn als ingrediŽnt in tandpasta's en fluoridetabletten. Mensen die fluoride gebruiken vertrouwen bedrijven als die stoffen in het eten stoppen die niets met voedingswaarde te maken hebben en vertrouwen autoriteiten als die menen dat een oorlog noodzakelijk is. Gedragsbeinvloedende supplementen zijn door veel overheden geprobeerd om in te voeren, met hetzelfde doel om mensen meegaand te maken. Fluoride is voor het eerst gebruikt als supplement in de concentratiekampen van nazi-Duitsland tijdens de tweede wereldoorlog. Fluoride is ook toegevoegd aan drinkwater in verschillende Amerikaanse steden, maar daar heeft men hopelijk weer van af gezien. Op veel Nederlandse scholen hebben kinderen jarenlang hun mond moeten spoelen met fluoride. In supermarkten zijn uitsluitend tandpasta's met fluoride te krijgen, alleen enkele drogisten en natuurwinkels verkopen fluorideloze tandpasta. De feiten over fluoride tonen aan dat het beter is voor een maatschappij om wetenschappelijke onderzoeken vrij te geven in plaats ze in beperkt bereikbare archieven op te sluiten. Momenteel leven veel mensen in de waan dat fluoride goed is voor tanden. De feitelijke reden dat het in tandpasta zit is dat in de mond fluoride wordt opgenomen in het bloed. Mensen die tanden poetsen met fluoride zullen over het algemeen weinig nadenken over hoe zaken beter kunnen maar de huidige situatie accepteren als de enige mogelijke wereld. Er zijn genoeg tandpastaīs zonder fluoride. Maar fluoride is niet het enige gif wat in cosmeticaproducten mag zitten van de voedsel Ėen warenautoriteiten. Hierdoor is het beter zo weinig mogelijk cosmeticaproducten te gebruiken op niet-natuurlijke basis. Het is daarom verstandiger om helemaal geen voedsel te kopen dat door bedrijven is gemaakt. Groente, fruit, granen en noten zijn genoeg voor een mens. De kennis aangaande het bereiden van eten moet wel worden vergroot als men niet van industrieel bedrijfsvoer afhankelijk wilt zijn.  

Guerilla Gardening

Op alle mogelijke manieren is de geldvrije samenleving het tegenovergestelde van een kapitalistische democratie. Daarom is er sprake van een monsterverbond als de twee systemen elkaar binnen een land tolereren. Het zal wellicht een utopie zijn dat het mogelijk is dat er ook maar ťťn politicus opstaat die daadwerkelijk het planten van vruchtenbomen in de parken gaat propageren, maar het feit dat men dat niet doet of zich tegen zulk een menslievend plan ageert moet de bevolking van een land genoeg vertellen over de werkelijke aard van een kapitalistisch democratisch politicus. Het feit dat dergelijke projecten her en der hebben bestaan maar nooit van de grond zijn gekomen door politieke inmenging hebben mensen ertoe besloten dit systeem ondergronds te gaan invoeren. Op dit moment worden er īstiekemī eetbare planten geherintroduceerd in de hele wereld. Dit wordt guerilla-gardening genoemd. De kennis van eetbare planten wordt voor mensen die dit willen weten opgesteld en onderwezen. Men weet dat men van de overheid niets hoeft te verwachten als het gaat om het welzijn van de mens, daarom zijn mensen zelf begonnen met de positieve ontwikkelingen. Politici moeten wel blijvend benaderd worden om delen van het maatschappelijke geld dat ze mogen verdelen zo in te richten dat meer eetbare gewassen worden geÔntroduceerd. Dat eenvoudige transitiemaatregelen die in ieders belang zijn uitblijven, is een teken dat politici weinig op hebben met de mensen die hun zogenaamd gekozen hebben. De organisatie die hiermee begonnen is heet Transition Towns. In Nederland zijn diverse steden en wijken waar een lokale afdeling is opgezet.

Luxe

Zolang er landen of gebieden zijn in de wereld waar met geld wordt gehandeld, zal het nodig zijn dat men een bankrekening blijft  behouden in de geldvrije samenleving aangezien de vrijheid om te reizen niet ingeperkt dient te worden. Door geld een bankrekening te hebben kan in een kapitalistisch land zich worden voortbewogen. Het uitgangspunt in een geldloze samenleving is dat er zoveel mogelijk vrijheid voor iedereen moet zijn. Het is leerzaam  voor mensen om het verschil tussen beide samenlevingen te ontdekken, net zoals het anno 2010 leerzaam is om te ontdekken hoe andere culturen georganiseerd zijn. Ook als wereldwijd de geldloze maatschappij wordt ingevoerd is het raadzaam de bankrekening en het geld te blijven accepteren als ruilmiddel. Het gaat er niet om dat het fenomeen geld verdwijnt, maar dat de verplichting verdwijnt voor mensen om zich te knechten naar de wensen van bedrijven. Mensen moeten de vrijheid hebben om te leven los van het instituut geld. Als de meest belangrijke levensbehoeftes geldloos zijn ingericht dan kunnen extra luxeartikelen die voor iedereen een andere waarde hebben met geld worden gekocht. De eerste levensbehoeftes zijn huisvesting, voedsel, computers en reizen. Luxeartikelen zijn bijvoorbeeld schilderijen van Rembrandt.

Schaarste

De kapitalistische economie is gebaseerd op schaarste. Schaars betekent dat er net iets te weinig van een product is. Als een product schaars is dan is het duurder. Dat komt door de werking van vraag en aanbod. Producten die niet schaars zijn zoals water, krijgen om deze principiŽle reden geen kans om een brandstof te worden in een kapitalistische economie. Water is beslist niet schaars in de wereld. Het komt gewoon uit de lucht vallen. In een woestijn is er natuurlijk wel erg weinig water. In een kapitalistische economie zou het daarom kunnen gebeuren dat in een woestijnland wel motors op water komen, ware het niet dat ook in de woestijn via irrigatie makkelijk aan water is te komen. Op dit moment zijn driekwart miljard mensen in de wereld afhankelijk van ontzilt zeewater als drinkwater. De wereld bestaat voor 80% uit zeeŽn en oceanen en er zijn technisch gezien genoeg mogelijkheden om dit water overal naar toe te geleiden. De enige reden dat bijvoorbeeld in CaliforniŽ een waterschaarste heerst is om het water duurder te maken. De plaatselijke schaarste van water wordt opzettelijk in stand gehouden in een kapitalistische economie omdat er dan meer aan te verdienen valt. Via technisch gezien simpele methoden als irrigatiekanalen of waterleidingen is het mogelijk overal water heen te vervoeren.

Overvloed

Een geldvrije economie is gebaseerd op overvloed. Schaarste en overvloed zijn twee uitersten van elkaar. In een geldvrije economie is er overvloed aan alle voedingswaar. Overal groeien appels, kersen, abrikozen, walnoten enzovoort aan de bomen in een geldvrije economie. De enige voorwaarde is een gunstig klimaat aangezien niet elke vruchtenboom in elk klimaat het goed doet. Ook in non-food luxeartikelen kan een overvloed gecreŽerd worden doordat fabrieken producten maken die minstens 100 jaar meegaan, en ze nooit stoppen met produceren totdat iedereen minstens ťťn van dergelijk product heeft plus een paar reserve voor nieuwe huishoudens. Daarna kan nagedacht worden over de productie van een innovatief product. De fabrieken kunnen hun fabricagetechnieken optimaliseren zodat er zo weinig mogelijk grondstoffen en arbeidsintensiviteit worden gebruikt. Hiermee kan de wetenschap helpen. Het is in huidige fabrieken technisch mogelijk om snel te wisselen van eindproduct zodat er altijd genoeg van alles blijft en er zelfs steeds meer gratis producten komen.

Vrijwilligerswerk

In de kapitalistische economie kent men het fenomeen vrijwilligerswerk. Meestal zijn de werkzaamheden van de vrijwilligers onmisbaar voor het goed functioneren van de maatschappij en is het geheel onterecht dat mensen in de waan leven dat het logisch is dat men geen salaris krijgt voor het werk. Het argument wat vaak wordt gebruikt is dat het uit liefdadigheid wordt gedaan en daarom niet commercieel is. In de geldvrije economie bestaat er geen vrijwilligerswerk; vrijwel al het werk wat nu vrijwilligerswerk wordt genoemd is gelijkwaardig aan het werken om geld te verdienen in een kapitalistische maatschappij. Dat betekent dat het vrijwilligerswerk wat gedaan wordt blijft voortbestaan en als het aantal uur per week boven de twintig komt, men tot arbeider van de GVS wordt gerekend. Bij de verdeling van het werk wordt aan mensen uiteraard zelf de keuze over gelaten welk werk ze willen doen.

Streven

In een geldvrije economie, waar de welvaart van de mens centraal staat, moeten arbeidsweken niet langer dan tussen de 10 en 20 uur duren.  Misschien is het zelfs wenselijk om mensen niet te verbieden langer te werken omdat er altijd mensen zijn die het werk wat ze doen zo leuk vinden dat ze er extra tijd in willen stoppen. Dat is hun goed recht, en daar de vrijheid van het individu hoog in het vaandel staat is het bijna crimineel om enthousiastelingen te verbieden langer dan 20 uur te werken. Hier staat dan echter helaas geen extra vergoeding tegenover omdat werken boven de 20 uur vrijwillig is. Tot nu toe is er allen gezegd tussen de 10 en 20 uur omdat de inschatting is dat dit aantal genoeg zal zijn. Misschien is het verstandiger om te zeggen 20 uur. Dan moeten we wel in ogenschouw nemen dat welvaart alleen maar kan toenemen waardoor het kan blijken dat in de loop van tijd 18 uur genoeg is. Het is in de geldvrije een nobel streven om altijd verbeteringen te willen dus zal er altijd geprobeerd worden om het werk zo goed mogelijk te verdelen en de arbeidsweek waar kan te verlagen. 10 uur is wellicht een mooie bodemgrens. Als de geldloze maatschappij zo ver in techniek en wetenschap is gevorderd dat 10 uur werken per persoon per week genoeg blijkt dan moet het aantal arbeidsjaren omlaag worden gebracht, of de vakanties langer kunnen duren. Momenteel werken mensen in een kapitalistische maatschappij 40 tot 45 jaar. Het streven in een geldloze maatschappij is het om deze dusdanig intelligent in te richten dat iedereen in overvloed leeft en slechts 25 tot 35 jaar hoeft te werken. Mocht men langer door willen werken dan is daar geen bezwaar tegen. Vakbonden in een kapitalistische maatschappij hebben het voor elkaar gekregen dat het belastingtechnisch vrijwel onmogelijk is om langer door te werken als mensen graag na hun pensioengerechtigde leeftijd dat willen, mits een bedrijf een werknemer zo graag wilt behouden dat het bedrijf een veel hoger loon betaalt. Zie hier wederom een uiting van het kapitalisme die eigenlijk bij nader beschouwing te gek is voor woorden.

Innovatie

In de geldvrije economie is er overvloed aan energie. Maar dat houdt niet in dat er steeds maar energiecentrales bij worden gebouwd. De overvloed wordt in stand gehouden doordat apparaten steeds minder energie gebruiken. Dat kan bijvoorbeeld doordat apparaten zelf energie opwekken. Een voorbeeld is de elektrische auto. Stel dat de zonnepanelen en de windmolen op het autodak de auto van voldoende elektriciteit hebben voorzien. Dan kan er vervolgens een stekker lopen naar het huis of pand waar de auto geparkeerd staat. De elektriciteit die via de auto gewonnen wordt, kan worden gebruikt in het huishouden. Dat is een voorbeeld van intelligent gebruik van technologieŽn en we zullen ernaar toe moeten om zulke intelligente aanpak steeds verder te optimaliseren. Zo wordt de overvloed steeds groter in een geldvrije samenleving en daarmee ook de welvaart. Er is nog een overvloed aan nieuwe ideeŽn te creŽren zodat positieve verbeteringen in de kwaliteit van een geldvrije maatschappij nooit zullen ophouden.

Museum

Een educatief idee is het bouwen van een museum met spullen uit de kapitalistisch maatschappij. Er kan een heel gebouw worden ingericht met overbodige spullen die men door middel van reclametechnieken graag wou hebben. Men was een slaaf van de eigen wensen. In het museum kan speciaal een afdeling worden ingericht met kunstuitingen van mensen die inzagen hoe belachelijk de kapitalistische maatschappij  eruit zag. Maar die mensen werden om allerlei redenen niet geloofd. Kunstenaars worden in media voorgesteld als groepen mensen die buiten de samenleving vertoeven. Dit beeld heeft zo'n grote kracht meegekregen dat veel kunstenaars er zelf door beÔnvloed worden. De kunstaankopen die een overheidsinstituut of bedrijf doet zijn zonder uitzondering zaken die de filosofie van het kapitalisme onderschrijven. Kunstenaars die zich hieraan niet conformeren moeten een geheel eigen plek veroveren willen ze succesvol zijn, wat soms gebeurt.

Zelfontdekkend leren

Musea dienen er niet slechts te staan voor geÔnteresseerden maar het zou veel intelligenter zijn om ze als onderwijsplek in te richten en ernaar te streven dat leerlingen zo veel mogelijk kennis opdoen uit musea. Het gebruik van musea als scholen, klaslokalen, studielokalen heeft als voordeel dat de leerling en student op veel locaties komt en een breed maatschappelijk inzicht krijgt in de samenleving. Dit idee moge niet nieuw lijken maar op veel scholen in een kapitalistische maatschappij wordt het uitstapje naar een museum als jaarlijkse excursie gezien. Dit heeft tot gevolg dat de leerlingen ver vooruit kijken naar dit tijdelijk afstand nemen van het leslokaal zodat er allerlei opwindende factoren bij komen kijken die het de jonge leerling onmogelijk maakt om het museumbezoek tot een leerzame ervaring te maken. Wanneer zo'n excursie wekelijks wordt gepland dan wordt het een goede gewoonte en zal dit een belangrijk onderdeel kunnen zijn van het zelfontdekkend leerproces van de leerling waardoor het veel enthousiaster wordt over educatie in het algemeen. Onderwijskundigen moeten leren inzien dat het vasthouden van jonge mensen in een leslokaal wat doorgaans gebeurt de geest niet stimuleert om het leren te appreciŽren. Het in een leslokaal vasthouden van leerlingen stimuleert slechts de discipline en de volgzaamheid die bedrijven later van een werknemer wensen.

Kennisevolutie

Als slotakkoord valt er op te merken dat het zeer te hopen is dat mensen nieuwe en betere inzichten krijgen ten aanzien van de maatschappij en de positieve ontwikkeling van de mensheid. Dit boek is geschreven in de eerste twee maanden van 2010 en het zou geweldig goed zijn als inzichten uit dit boek binnen afzienbare tijd worden overtroffen doordat kennis is geŽvolueerd. Vanuit geschiedhistorisch oogpunt ontwikkelt de mensheid als geheel en elk individu zich naar een meer verlicht, of minder verlichte staat. Er is een soort ijkpunt nodig dat richting geeft. Dat ijkpunt is onze gemeenschappelijke visie over het einddoel dat voor ogen wordt gehouden en daaraan hoop ik met dit boek een positieve bijdrage te hebben geleverd.

-_-

naar literatuurlijst en over de auteur

terug naar begin

word to html converter html help workshop This Web Page Created with PageBreeze Free Website Builder  chm editor perl editor ide