Aangepast zoeken

Hoofdstuk 1                                    Het kapitalistisch mechanisme

Op onze planeet overheerst sinds eind 19e eeuw het systeem dat kapitalisme genoemd wordt. In een kapitalistische samenleving is geld het belangrijkste middel wat de handel in diensten en producten gaande houdt. Dit houdt in dat geld een ruilmiddel is waarmee diensten en producten kunnen worden gekocht en waarmee je uitbetaald wordt als je werkt. De basisgedachte is dat geld nodig is in de wereld. De meeste mensen zijn het daarover eens. Het hoeft echter niet zo te zijn dat als de meeste mensen iets denken het daardoor een waarheid is. De volgende vraag is daarom rechtvaardig en verstandig: kan een wereld zonder geld bestaan? Geld is er niet altijd geweest in de wereld. de wereld draait gewoon verder als er geen geld is. Alleen zullen er minder spullen op de wereld te verkrijgen zijn in een wereld zonder geld, zo is de gedachte bij veel economen. Spullen worden gemaakt door bedrijven en deze bedrijven kunnen slechts overleven als ze winst maken. Dit winstbejag wordt als motor van de economie gezien, en daarmee als grondslag voor onze welvaart. Maar is dat wel helemaal terecht?

Kwaliteitsverlies

Veel spullen die gemaakt worden zijn tegenwoordig van dusdanige inferieure kwaliteit gemaakt dat ze snel stuk gaan. Wie bijvoorbeeld een mooi gekleurde blikopener bij het warenhuis koopt zal merken dat deze snel stuk gaat. Dat lijkt een normaal verschijnsel maar is het niet. Vroeger gingen blikopeners veel langer mee. De 60 jaar oude blikopener van je oma doet het nog steeds. Maarja, je wilt natuurlijk niet met 60 jaar oude spullen werken. Waarom eigenlijk niet? Waarom wil je eigenlijk elke keer opnieuw een blikopener kopen? Daar moet je steeds weer voor werken. Als het alleen om een blikopener ging dan was het misschien niet iets van belang om over na te denken. Maar ook een 60 jaar oude radio doet het nog steeds, terwijl de huidige radio's na 5 of 6, misschien 10 jaar vervangen moeten worden. En dat geldt voor alle dingen; je blijft bezig met het opnieuw kopen van spullen. De kwaliteit van goederen gaat in het kapitalisme achteruit. Bedrijven neigen er naar toe om de levensduur van goederen te beperken zodat een zelfde product vaker wordt verkocht. Mensen wordt erop gewezen dat het verstandig is om vaak spullen te kopen. Mensen zijn er door allerlei factoren van overtuigd dat dit de enige manier is om een goed huishouden te runnen.

Reclame

Deze filosofie wordt door reclame sterk ondersteund. In de reclame worden kinderen op zeer jonge leeftijd, zeg maar vanaf twee jaar, geleerd ouders erop aan te spreken dat ze de behoefte hebben een bepaald product te consumeren. Wanneer een bedrijf daarin succesvol is dan wordt het bedrijf als slim gekenmerkt. Vanuit het oogpunt van de maatschappij als geheeld is het helemaal niet zo slim om kinderen op te voeden op dergelijke manier. De ouders van het kind worden doordat ze hun kind van reclamespots laten genieten steeds voor dilemma's gesteld: als ik dit mijn kind niet geef ben ik een slechte ouder en vindt mijn kind me niet aardig. Dat we in onze maatschappij deze wig tussen ouder en kind laten drijven, door bedrijven met winst als belangrijkste oogmerk is een teken hoe ver we afgedwaald zijn van intelligent gedrag. We laten ons leven in veel te grote mate bepalen door bedrijven.

Gezondheidszorg

Omdat het kapitalistisch systeem steeds extremere vormen aanneemt is het niet ondenkbaar dat op een gegeven moment de grens wordt overschreden. Mensen zullen dan vanzelf inzien dat er nauwelijks nog vooruitgang te bespeuren valt. In sommige sectoren gebeurt dat al. Neem bijvoorbeeld de gezondheidssector. Sinds de gezondheid op mondiale schaal ook een product is geworden zijn er steeds meer zogenaamde ziektes op de markt. Vooral ouders met kinderen zijn gevoelig voor verhalen dat hun kind een afwijking heeft. Als een kind 50 jaar terug eigenwijs werd genoemd, heeft het nu ADHD, of is er sprake van pathetische opstandigheid. Het kind moet in ieder geval beginnen met pillen slikken. Daarna beginnen pas de echte problemen. Alle medicijnen hebben namelijk tientallen tot honderden bijwerkingen.

Bijwerking

De talloze bijwerkingen van een medicijn maakt dat een kind nog meer ziektes krijgt. Ouders willen ook de nieuwe ziekte tegengaan. Daarvoor zijn weer pillen nodig. De medische industrie creŽert haar melkkoeien in de vorm van zieke kinderen. Ieder mens is vatbaar voor andere bijwerkingen waardoor iedere medicijngebruiker een ander ziektepatroon ontwikkelt. Ondanks dat bij iedereen bekend is dat medicijnen bijwerkingen hebben en ziektes dus erg vaak het gevolg zijn van medicijninname blijft men gehypnotiseerd medicijnen slikken omdat de reclames op tv dat als intelligent gedrag kenmerken en huisartsen ze voorschrijven. Als de kinderen volwassen zijn dan blijven ze hetzelfde gedrag met nog meer bijwerkingen als gevolg herhalen omdat het zo geleerd is door ouders en autoriteiten. Bedenk eens het volgende: als er werkelijk vooruitgang zou zijn in de medische industrie dan waren er allang medicijnen zonder bijwerkingen! Overigens bestaan medicijnen zonder bijwerkingen al veel langer dan farmaceutische medicijnen. Alle homeopathische medicijnen hebben namelijk geen bijwerking. Alleen wordt hiervan telkens weer op universiteiten aan doctors in spe  verteld dat ze niet zouden werken. Inmiddels zijn er duizenden medische onderzoeken waaruit blijkt dat homeopathische medicijnen wel werken, vaak beter dan een farmaceutisch medicijn dat ontwikkeld is uit commercieel oogpunt. Een belangrijk deel van deze onderzoeken gebeurde door medische sceptici die voor eens en altijd de homeopathie wetenschappelijk wilden onderuit halen, maar gezien de resultaten van hun onderzoek moesten deze mensen erkennen dat de homeopathie erg goed werkt en een wetenschappelijke basis heeft die nog steeds niet wordt erkend door universiteiten.

Excessen

Kortom: het kapitalisme in de gezondheidszorg leidt tot extreme excessen waarvan veel mensen nu reeds zeggen: dat kan zo niet langer. Het is een walgelijk feit dat de farmaceutische industrie slechts medicijnen op de markt brengt met veel bijwerkingen. De medicijnindustrie promoot hun producten via de artsen, die veelal braaf hun reclame navolging geeft door aan mensen medicijnen voor te schrijven die ervoor zorgen dat mensen bij de artsen blijven terug komen. Het is een kwestie van tijd dat mensen gaan inzien dat het in andere sectoren van de maatschappij niet anders is. Vergelijkbare uitwassen van het kapitalisme worden in alle segmenten van de samenleving aangetroffen. De financiŽle sector is er ťťn waar de laatste tijd zo veel excessen in plaats vinden dat veel mensen het ook daarover hun twijfels krijgen. Marx zei: het kapitalisme zal ten onder gaan als het op zijn hoogtepunt is. Dat punt lijkt steeds dichterbij te komen. De financiŽle crisis op mondiaal niveau is overigens opzettelijk in gang gezet met als doel de mensheid te willen opstoken. In de V.S. is de crisis het grootst, maar ook in Nederland zijn mensen hun huis en hypotheek kwijt geraakt en moeten mensen nog  harder werken en zuiniger leven om rond te komen. In Nederland heeft de Nederlandsche Bank nv, een privťonderneming, de DSB opgeblazen. De DNB heeft allerlei financiŽle constructies toegelaten die ertoe leiden dat mensen in de financiŽle problemen komen. Maar de DNB staat daarin niet alleen, de Europese centrale bank en de wereldbank hebben hetzelfde gedaan. Ze hebben ervoor gezorgd dat mensen nog meer afhankelijk worden van het systeem omdat de ontstane schulden weer afgelost moeten worden. Het vertrouwen dat mensen in deze nationale en internationale instituten hebben is misbruikt. Jarenlang werden mensen wereldwijd bestookt met reclame over leaseconstructies, beurspensioenplannen, beleggingsparticipaties, hypotheekconstructies die allemaal opgezet waren om de bevolking blijvend financieel afhankelijk te maken. Vervolgens hebben de banken en overheid samen het geld laten verdwijnen door banken failliet te verklaren zodat mensen niet meer bij hun spaargeld konden komen. Hierna wordt de oorzaak neergelegd bij de mensen zelf. De overheden en financiŽle instellingen hebben op volgens de grondwet legitieme wijze geld gestolen van mensen. De instituten die zich hebben misdragen, en vooral de mensen die in dergelijke instituten werken, hoeven zich daarvoor niet te verantwoorden. De criminaliteit is aldus geÔnstitutionaliseerd en mensen zijn afhankelijk geworden van anonieme speculanten en beleggingsinstellingen die deze kapitalistische constructies hebben bedacht. In de geschiedenis is vaak gebleken dat slechts een kleine groep mensen achter deze diefstal van rekeningen bewoners van de maatschappij zitten. Wie deze gang van zaken doorgrondt zal inzien en ervaren dat er een moment zal komen dat monsterachtige machtsconcentraties in de financiŽle wereld niet meer op democratische wijze noch op juridische gronden te handhaven zijn. Ze moeten derhalve ontmanteld worden opdat er geen plotselinge ineenstorting ontstaat van deze kwaadaardige elementen in de huidige wereld. Het is niet voor niets dat de minister van financiŽn in Nederland tussen 2008 en 2010 7% van het bruto nationale product aan staatsteun voor Abn-Amro en ING-bank heeft gegeven. Het vertrouwen in deze banken was door de zogenaamde DSB-crisis een stuk lager zodat mensen hun geld van de rekeningen begonnen te halen. Het vertrouwen moest in een weekend worden terug gewonnen door een mediaoffensief een extra overheidsgave van 30 miljard die wederom gekwalificeerd kan worden als legitieme diefstal van bewoners van Nederland door de Nederlandse overheid in samenwerking met de 2 machtigste banken van Nederland.

Geen geld

Wanneer door een plotseling omvallen van het kapitalisme er geen geld meer zou zijn dan ontstaat er een probleem.  Hoe moeten we dan zonder geld leven? De oplossing is technologisch van aard. De huidige stand van techniek maakt het mogelijk dat fabrieken zo kunnen worden ingericht dat duurzame producten zonder veel arbeidsintensiviteit van de lopende band kunnen rollen. Als criteria worden gesteld dat duurzaamheid inhoudt dat de productie ervan niet milieuvervuilend is en dat de producten minstens 100 jaar meegaan. Op deze manier kan iedereen genoeg spullen krijgen zonder dat het milieu overbelast wordt. Natuurlijk moeten voortdurend meer intelligente oplossingen in de techniek ingevoerd worden en daarvoor is het noodzakelijk dat intelligente mensen beslissingen nemen in het belang van mensen en niet in het belang van winstnajagende bedrijven.

Militair industrieel complex

Dat implementatie van geavanceerde technologie en organisatie van de wereld haalbaar is en geen fictie is eenvoudig in te zien. De energie die op dit moment wordt gestoken in oorlogen, de wapenindustrie, het ontwikkelen van nieuwe vernietigingsmethoden en het onderhouden van gewelddadig grote legermachten zoals we die nu kennen op de planeet aarde kan, als genoeg mensen zich bewust zijn van de ernst en de aard van de actuele situatie, aangewend worden om problemen op te lossen. De overvloedige middelen die worden gestoken in militaire organisaties kan door intelligente keuzes van politici worden veranderd in organisatiestructuren die constructieve resultaten bereiken in plaats van met militaire middelen destructief te handelen tegenover mensen en maatschappij. Deze wens van de mensheid wordt niet ingewilligd door de zittende macht, en er wordt ons er voortdurend op gewezen dat dit een onmogelijkheid zou zijn die slechts door enkele naÔeve idealisten wordt nagestreefd. Deze redeneringen zijn echter juist een onderdeel van de psychologische oorlogsvoering en actieve propagandacampagnes om mensen te misleiden omtrent de werkelijke aard van machthebbers. Deze lieden zijn overigens niet altijd op de voorgrond zichtbaar daar ze er bij gebaat zijn dat verschillende politici hun meningen verkondigen met als reden dat de ware identiteit van de wereldregering achter de regeringen, de zogenaamde schaduwregering bij het publiek onbekend blijft. Toch hebben allerlei intelligente mensen reeds de namen van de schaduwmacht op aarde achterhaald. De machthebbers zijn er bij gebaat dat de legers op aarde uitgebreid worden en hebben daardoor oorlogen nodig. Het kapitalisme is zeer nauw verweven met het voeren van oorlogen om de economie van het mondiale militair-industriŽle complex te handhaven. Oorlogen zijn de motor van de economie. Wederom zijn mensen het slachtoffer van de geldlust van enkelen. Mensen zijn massaal ingeprent dat het voeren van een oorlog onvermijdelijk is, wat een grove leugen is tegen de mensheid als geheel. Via allerlei propaganda, worden mensen voortdurend erop gewezen dat het voeren van een oorlog een dienst verlenen is aan een land. Mensen worden via films, boeken, musicals, tv-programma's opgezweept om anderen als de vijand te zien. Dit psychologisch mechanisme wordt door weinigen doorzien; men gaat er in op en versterkt het gevoel dat een land een eerzame en nuttige zaak nastreeft als men anderen op militaire wijze overheerst. Het tegenovergestelde is waar; niemand helpt een medemens door hem of haar dood te schieten. Mensen helpen betekent dat mensen de beschikking over positieve middelen krijgen zodat men zelf de ruimte krijgt om te leven.

Gratis Energie

Een voorbeeld van hoe het anders kan door middel van gebruikmaking van technologieŽn is het introduceren van stabiele systemen om de lasten van mensen te verlichten. Deze technologie is al jarenlang volop aanwezig maar wordt expres uit de wereld gehouden. Energie is een mooi voorbeeld. Door het plaatsen van veel zonnepanelen zou het nu al mogelijk zijn dat iedereen gratis energie krijgt. Er zijn genoeg woestijnen in de wereld op vrijwel alle continenten waar zonlicht kan worden opgevangen en in elektriciteit kan worden omgezet. Gratis energie en gratis producten lijken nu een utopische onmogelijkheid maar het is gewoon een keuze die we als mensheid kunnen maken. Het zijn juist vooral de overheden en de bedrijven die niet willen dat je deze mogelijkheid overweegt. Ze hebben er het meeste baat bij dat mensen als slaven blijven werken om te kopen, kopen, en nog eens kopen. Ze willen immers hun macht behouden en geld is een belangrijk machtsinstrument. Naast het plaatsen van zonnepanelen in woestijnen zou in de bebouwde wereld het allang mogelijk zijn om zonnepanelen op daken van huizen en bedrijven, lantaarnpalen, boven treinsporen en op allerlei andere plekken massaal te introduceren. Hierdoor hoeven mensen geen elektriciteitsrekeningen meer te betalen, die een groot deel van salarissen opslokken. Het enige nadeel is dat commerciŽle energieproducenten overbodig raken. Dat zulke plannen slechts op marginale wijze worden ingevoerd is een politieke keuze om de energiemarkt in commerciŽle handen te laten. Steeds meer landen, zoals Spanje dat op de Spaanse hoogvlakte grote zonne-energiecentrales heeft gebouwd bewijzen dat het wel mogelijk is om een land te voorzien van energie uit zonlicht. Wanneer het Spaanse voorbeeld op mondiale schaal zou worden nagevolgd dan zouden de gezamenlijke regeringen op aarde kunnen besluiten om de energiemarkt op te heffen door elektriciteit om te zetten van commercieel handelsproduct naar een fundamenteel mensenrecht; Het recht op vrij gebruik van energie. Op alle continenten in de wereld zijn genoeg grote droge gebieden die ongebruikt zijn om er grote velden zonnepanelen te plaatsen. Woestijnen in Amerika, AustraliŽ, China, Afrika en het Arabisch schiereiland kunnen met de stand van vandaag worden ingericht met zoveel zonnepanelen dat het huidige totale wereldenergieverbruik in veelvoud kan worden opgewekt.

Voedsel

De voedselindustrie is er in de afgelopen decennia erin geslaagd om de kleine partijen dermate te overheersen dat iedere aardbewoner er niet aan ontkomt om massaproducten te nuttigen. De voedselvoorziening is in handen van winstgerichte multinationals. Er zijn nu al simpele oplossingen mogelijk om deze afhankelijkheid op te heffen en het leven goedkoper te maken voor hen die dit wensen. We zouden relatief gemakkelijk overal in stad en land gebieden zo kunnen inrichten dat er zonder veel werk allerlei fruit, groente, noten, paddenstoelen te plukken waren. Maar in de stadsparken bijvoorbeeld worden vaak alleen oneetbare bomen en planten neergezet. In plaats van boodschappen doen in de supermarkt kunnen mensen met hun winkelmand door parken en bossen heen lopen op zoek naar voedsel. Dit gebeurde vroeger ook, en het gebeurt nu nog op veel plekken in de wereld. In Nederland is het door de overheid verboden om paddenstoelen te plukken. Nederland is met deze wet een uitzondering. Als reden wordt door de overheid opgegeven dat er giftige paddenstoelen zijn. Men wil de mensen beschermen tegen het feit dat ze zelf een paddenstoel kunnen plukken die giftig is. Er zijn echter weinig giftige paddenstoelen. De werkelijke reden achter het paddenstoelplukverbod is dat Nederland een flinke champignontuinbouw kent. De overheid wil de champignonmarkt beschermen door burgers vrijheid van paddenstoelen plukken te ontnemen. Ook de kennis ten aanzien van wat giftige paddenstoelen zijn, en welke eetbaar wordt de burgers onthouden terwijl deze kennis simpel is te over te brengen. Overheden verzinnen allerlei smoesjes om geen eetbare planten te introduceren, terwijl veel mensen dat al geprobeerd hebben. De werkelijke reden is altijd dat overheden de bedrijven willen beschermen. Als je een appel kunt plukken in het park dan zal de groentewinkel maar ook Albert Heijn minder verdienen. Op den duur, als eetbare planten massaal zijn geÔntroduceerd en mensen op grote schaal daarvan gebruik maken, zouden inderdaad veel bedrijven overbodig zijn en hoeven mensen minder te werken. Dat is misschien slecht voor de middenstandsondernemer, maar goed voor mensen zelf. Dat de overheid zulke projecten op alle mogelijke manieren tegen houdt is vrij dubieus te noemen. Men kiest er namelijk voor om bedrijfsbelangen te ondersteunen in plaats van belangen van bewoners van een land te behartigen. Landen kunnen echter ook een andere politieke keuze maken; het recht van mensen op vrije voedselvergaring.

Water

Omdat in de kapitalistische samenleving alle grondstoffen te gelde gemaakt zijn, is ook in veel delen van de wereld water een product dat een door mensen gecreŽerd schaars goed is geworden. Het feit dat zoiets elementairs als water niet onvoorwaardelijk in overvloed te verkrijgen is moet bij menigeen een lichtje doen branden. Er bestaat geen fundamenteel mensenrecht op water. Terwijl in principe de technieken om water overal op aarde in overvloed te laten stromen ruimschoots aanwezig zijn. Alle belangrijke culturen van duizenden jaren terug zoals de maya's, Egyptenaren en SoemeriŽrs hadden uitgebreide onder- en bovengrondse irrigatiekanalen aangelegd om hun landerijen te voorzien van water. Tot zulke prestaties zijn hedendaagse ingenieurs ook in staat getuige de vele duizenden kilometers lange oliepijpleidingen die kraskras door de wereld verspreid liggen, maar de politieke wil ontbreekt om intelligente plannen voor het aanleggen van waterleidingen door te voeren. In sommige landen zoals Nederland waar er soms teveel rivierwater is dat voor overstromingen zorgt, zou dit water kunnen worden vervoerd via leidingen naar gebieden in Frankrijk en Spanje met te weinig water. In de Alpen zijn ook regelmatig overstromingen, daar zou men ook de drogere delen van Frankrijk of ItaliŽ mee kunnen irrigeren. Nogmaals: als er oliepijpleidingen kunnen worden aangelegd, dan kan er ook water vervoerd worden via leidingen. Vele droge gebieden in de wereld zouden daar veel baat bij hebben, met name in Afrika. Het neerzetten van pompen in dorpen heeft zich al talloze malen bewezen als nutteloos aangezien de pompen net zo snel door een crimineel weer gestolen worden om extra geld te verdienen. Charitatieve organisaties die zich bezig houden met pompen aanleggen zouden moeten inzien dat ze slechts criminaliteitbevorderend werken door het ene dorp een pomp te geven en het andere dorp niet. Daarbij komt een extra politiek staaltje westerse arrogantie om de hoek kijken; in Afrika is het zo dat dorpen die binding hebben met kerkelijke organisaties een grotere kans hebben op het verkrijgen van waterpompen. Met andere woorden: het zogenaamd verlenen van hulp wordt misbruikt om zieltjes te winnen door missionarissen en zendelingen.

Spanje geeft goede voorbeeld

Allerlei psychologische redeneringmechanismen komen bij mensen op om de vrije verspreiding van water via leidingen als onmogelijk te verklaren, zoals: irrigatiekanalen zijn niet rendabel. Mensen bij wie deze gedachte opkomt zouden zich moeten bedenken dat als groepen mensen uit het verleden,die in geschiedenisliteratuur als primitief te boek staan, het konden doen, dat de mensheid nu daar ook in staat moet zijn. Het is een enorme achteruitgang dat irrigatiekanalen niet aangelegd worden, terwijl het aanleggen van onder-en bovengrondse kanaalstelsels van duizenden kilometers lang 5000 jaar geleden de gewoonste zaak van de wereld was. Natuurlijk zijn er ook allerlei positieve berichten te melden zoals, niet toevallig ook in Spanje het geval is. De Spaanse hoogvlaktes worden niet alleen als bron van elektriciteit uit de zon gezien maar er vloeit ook water overheen. Spanje heeft via jarenlange bekende technieken watercentrales ontwikkeld die zeewater ontzilten en akkers creŽren op de voormalig droge hoogvlakte. Het moge duidelijk zijn dat deze Spaanse activiteiten een doorn in het oog is van de schaduwregering, vandaar dat ze op allerlei mogelijke manieren proberen om deze Spaanse initiatieven tegen te gaan. Een voor veel mensen tot de verbeelding sprekend voorbeeld hiervan is het feit dat het WereldNatuurFonds zich sterk negatief heeft uitgelaten over het irrigatieproject. Hiervoor verzinnen ze allerlei ongeldige argumenten zoals dat het natuurlijke grondwater veranderd wordt. Dit is echter klinkklare onzin en het is overduidelijk dat het WNF slechts de belangen van machthebbers behartigt, en op grove wijze de belangen van mensen geweld aandoet. Onder het mom van liefde voor de natuur worden positieve maatregelen om natuur te beschermen aangevallen. Iedereen kan begrijpen dat het WNF er als organisatie meer baat bij heeft dat bossen worden omgekapt om mensen van voedsel te voorzien, omdat de foto's en videoís van dergelijke beelden miljarden mensen boos maakt en bereid maakt om grote hoeveelheden geld te storten op de rekening van het misdadige WNF.  

WNF tegen vooruitgang

In totaal zijn er momenteel driekwart miljard mensen afhankelijk van ontzilt zeewater als drinkwater. Dat is een mooie technische vooruitgang. Maar deze is wel bereikt tegen de stroom in. Het WNF is erop tegen dat mensen ontzilt zeewater drinken. Gelukkig trekt een land als China zich niet zo veel van Westerse bemoeienissen aan. In China wordt het meest ontzilt zeewater gedronken. Dit land maakt op een slimme manier gebruik van de zee als onuitputbare waterbron. Verder zijn er veel eilanden in de Pacifische oceaan die op deze manier van drinkwater afhankelijk zijn. Ook in het Midden-Oosten, vooral op het Arabisch schiereiland wordt ontzilt zeewater als drinkwater gebruikt. Spanje is echter het eerste land wat de volgende stap heeft genomen; het irrigeren van woestijngebieden met zeewater. Ongetwijfeld zullen veel landen dit voorbeeld volgen. De wereldbevolking blijft immers groeien. Dat betekent dat op een gegeven moment het niet meer mogelijk is om nieuwe landbouwgebieden op andere manier te creŽren dan het irrigeren van de woestijnen, en zullen we de intelligente irrigatietechnieken van millennia geleden in ere herstellen. De maya's waren helemaal meester in het aanleggen van kanalen, omdat door ingenieuze architectuur van versmallingen en stroomversnellingen ze het water konden verplaatsen vanaf een meer naar een droge plek die honderden meters hoger lag. Door zowel de woestijnen te gebruiken als landbouwgebieden, als voor het opstellen van zonnecollectoren kan de wereldbevolking met groot gemak stijgen naar 50 miljard mensen. Hiervoor is het uiteraard wel noodzakelijk dat de industriŽle bedrijvigheid zeer beperkt wordt door bijvoorbeeld de wegwerpmaatschappij vaarwel te zeggen en wetten uit te vaardigen die het verplicht maken dat een product minstens 100 jaar meegaat.

Grootschaligheid

Iedereen kan zien dat de grote bedrijven, met name de multinationals de dienst uitmaken in de wereld van vandaag. Allerlei ontwikkelingen in de maatschappij worden gecreŽerd door deze multinationals, met het oogmerk om meer winst te maken. Multinationals hebben de neiging om alsmaar groter te willen worden. De meeste bedrijven slagen daar goed in. Allerlei lucratieve maatregelen zijn slecht voor de maatschappij als geheel, bijvoorbeeld de verhuizing van productie naar lage lonenlanden en industriŽle milieuverontreiniging. Later worden nog meer voorbeelden in specifieke maatschappelijke sectoren behandeld. Alleen al uit deze twee genoemde voorbeelden blijkt dat vooruitgang niet iets is wat uit het kapitalisme vloeit. Eerder zijn het de kleine bedrijven die een idee uitvoeren tegen de stroom van bestaande maatschappelijke structuren in voor vooruitgang zorgen. Overigens zijn veel vernieuwingen geen vooruitgang op inhoudelijk gebied maar bij nader beschouwing slechts een uiterlijke vormverandering. In ieder geval doet niemand de waarheid geweld aan als hij stelt dat grote multinationals niet werken aan de vooruitgang van de maatschappij maar slechts aan de vooruitgang van het bedrijf zelf. Deze eigenbelangen werken juist de vooruitgang van de maatschappij tegen. Om een klein voorbeeld te noemen: het is in het belang van een gloeilampenfabrikant om geen gloeilampen te maken die 100 jaar meegaan. Iedereen die vertrouwd is met de werking van het kapitalistische denken zal deze stelling onderschrijven. Het gevolg is dus dat dergelijke lampen nooit verkocht zullen gaan worden in de kapitalistische maatschappij. Hierdoor ontstaan als bijverschijnselen dat mensen steeds weer nieuwe lampen zullen blijven kopen, er ontstaat meer afval en vervuiling door het productieproces en verpakkingen, er is telkens nieuwe energie nodig voor transport  en productie en er is telkens weer geld nodig om nieuwe spullen te kopen waardoor iedereen moet blijven werken. Dat zijn tekenen van achteruitgang die geÔnitieerd worden door het kapitalistisch denken, want als de lamp 100 jaar had meegegaan in plaats van 2 jaar, dan worden er dus 50 maal zoveel lampen verkocht. Daarom is een kapitalistisch systeem per definitie niet-duurzaam en gericht op uitbuiting van mens en grondstof.

Kleine bedrijven     

Kleine bedrijven werken nauwelijks mee aan het verslechteren van de kapitalistische samenleving. Het zijn de kleine bedrijven die door een inventief beleid kunnen overleven en kunnen groeien. Als er al hier en daar vooruitgang wordt geboekt is dat vaak het gevolg van een klein bedrijf dat iets nieuws heeft opgezet. Toch is uiteindelijk een bedrijf niet opgericht om klein te blijven. Een alomtegenwoordige trend in het kapitalisme is dat succesvolle kleine bedrijven worden opgeslokt door de grotere concurrent. In een kapitalistische samenleving zullen bedrijven altijd moeten groeien om te kunnen overleven. Bedrijven die altijd even groot willen blijven zijn gedoemd snel te moeten sluiten. Om te overleven moeten er nu eenmaal investeringen worden gedaan. Om deze terug te verdienen zal er altijd worden gestreefd naar meer omzet en meer winst. Dit mechanisme werkt het sterkst bij bedrijven die op de beurs genoteerd staan. Aandeelhouders eisen nu eenmaal dat het bedrijf waarin ze beleggen het beter doet dan concurrerende bedrijven. De ondernemingen worden dus steeds groter en daarmee machtiger. Op dit moment zijn grote multinationals zo groot en machtig dat ze de politiek van menig land bepalen. Er is in veel landen een trend om het de kleine bedrijven moeilijker te maken, zodat ze uiteindelijk opgeheven moeten worden. Deze politiek wordt door bedrijven georganiseerd en gestuurd. Regerende politici werken voornamelijk om bedrijfsbelangen van grote ondernemingen te behartigen. 

Traditionele landbouw kenmerkt zich door kleinschaligheid. Er wordt een kleine open plek midden in een bos gecreŽerd. De natuurlijke omgeving blijft behouden. Dit staat in grote tegenstelling tot het huidige land- en bosbouwbeleid in veel westerse landen. Enorme vlaktes worden tot landbouwgebied gevormd, terwijl in bossen niets verbouwd mag worden. In tropische gebieden leeft men vooral wat in de omgeving groeit, aangevuld met het aanbod van winkeliers. In westerse landen leeft men van wat er in winkels wordt aangeboden wat mogelijk aangevuld wordt met enkele lokale producten. Als een land afhankelijk is van het winkelaanbod dan zal er in dat land veel producten getransporteerd moeten worden, wat extra energieverbruik met zich meebrengt. Aangezien energieverbruik niet gratis is, wordt energie een product dat steeds schaarser wordt. Daarmee worden de producten ook duurder. Bovendien moeten de producten met allerlei containerschepen, vrachtvliegtuigen en vrachtwagens worden vervoerd. Hierdoor ontstaat er weer een extra markt voor deze vervoersmiddelen. Grootschaligheid leidt tot inefficiŽnt gebruik van natuurlijke bronnen en menskracht.

naar hoofdstuk 2

terug naar begin

word to html converter html help workshop This Web Page Created with PageBreeze Free Website Builder  chm editor perl editor ide